"Nowa Fantastyka"

Byłem czytelnikiem "Fantastyki" a potem "Nowej Fantastyki" od pierwszego numeru.

(z pierwszych czytałem głównie komiksy - miałem 9 lat - ale potem nadrobiłem)

Zbieraliśmy je z Ojcem. Polowaliśmy w antykwariatach na brakujące numery. 

Skompletowaliśmy. Wszystkie roczniki. Czytaliśmy. 

*

Zazwyczaj czytałem od deski do deski. 

Potem zacząłem pomijać opowiadania fantasy - nie leżały mi. 

Czasopismo podpowiadało wiele cennych literackich tropów. 

Dzięki Fantastyce poznałem "Cień kata", "Księżniczkę Marsa", "Grę Endera"....

*

Aż przyszedl taki miesiąc gdy kupiłem czasopismo po raz ostatni. 

Dlaczego? Zdjęto felieton Lecha Jęczmyka

- człowieka o nieocenionych zasługach dla naszego ruchu.

Człowieka który jeszcze w latach 70-tych wywalczył przekłady wielu klasycznych pozycji fantastyki anglosaskiej. 

Byłego radaktora naczelnego - który przeprowadził gazetę przez naprawdę trudny okres.

A do tego zasłużonego opozycjonisty i ochroniarza ks. Popiełuszki. 

*

Prywatnie dodam: Lech Jęczmyk znajduje się w piwerwszej piątce najmądrzejszych ludzi jakich w zyciu spotkałem.

*

Gdy się dowiedziałem o zdjęciu felietonu - poczułem jakby napluto mi w twarz. 

Poniżono człowieka wielkiego formatu, człowieka o bezdyskusyjnej pozycji w fandomie.

Dla mnie to była nawet nie zdrada, ale wrogie przejęcie pisma stanowiącego głos miłośników fantasyki. 

*

Napisałem do ówczesnego naczelnego co o tym sądzę. Nic to nie zmieniło. 

*

nigdy więcej nie dałem im opowiadania 

*

Potem przyszła jeszcze ta obrzydliwa zadyma i płaszczenie się redakcji przed nakiś tam dehnelem...

Żałośne i obrzydliwe. 

*

A do tego bardzo smutne, 

 

Image

© 2024 Andrzej Pilipiuk | Wszystkie prawa zastrzezone| Realizacja: AS DIGITAL